Feriser, Farsça iki sözcükten kurulmuş görünür: fer ve ser. Kubbealtı Lugatı fer sözcüğünü parlaklık, aydınlık, nur diye açıklar ve özellikle göz için kullanıldığını belirtir; sözcüğün süs anlamı da vardır. Ser ise aynı sözlükte baş, kafa demektir; mecazen başkan, bir şeyin başlangıcı ya da doruğu anlamına da gelir. Bu iki öğeye göre adın olası anlamı “başı nurlu, ışığı başında olan”dır. Ad Nişanyan Adlar'da kendi kaydıyla yer almadığından bu çözümleme kesin sayılmamalıdır.
Fer sözcüğü bugün de gözlerin ferinden söz eden deyimlerde yaşar; bu yüzden adın ilk yarısı Türkçe konuşan biri için tanıdıktır. Benzer adlar içinde Cihanfer aynı fer öğesini sona alır, Ferican ise başa. İki kısa sözcükten oluştuğu için Feriser yazıldığı gibi okunur ve soyadıyla birleşirken bir zorluk çıkarmaz.