Ferdar, fer sözcüğüne Farsça -dâr ekinin getirilmesiyle oluşur. Fer, Vikisözlük'te Farsça kökenli olarak geçer ve parlaklık, aydınlık, canlılık anlamlarını taşır. -dâr eki ise Osmanlıca yoluyla Klasik Farsçadan gelir ve sahip olan, taşıyan anlamı katar. Böylece ad, parlaklığa ve canlılığa sahip kişi demektir. TDK'nin açıklaması adı itibarlı ve güçlü biri olarak verir; fer sözcüğünün parlaklık anlamı mecazen bu saygınlığa bağlanabilir.
Adın sonundaki -dar bir Farsça ektir; aynı ek benzer isimler arasındaki Namdar, Candar ve Dizdar'da da görülür. İki heceli ad (Fer-dar) r sesleriyle güçlü bir ritim kurar. Ekler kalın ünlüyle gelir: Ferdar'a, Ferdar'ın. Ferda ile tek harf farkı olduğu için yazılışını belirtmek gerekebilir.