Farik, Arapça fark “ayırmak” kökünden gelen fârik sözcüğüdür. Kubbealtı Lugatı sözcüğü iki anlamla verir: ayıran, birbirinden ayırt eden; bir de bir şeyin ayrılmasına, fark edilmesine yol açan ayırıcı özellik. Ziya Paşa'dan aktarılan örnekte önce hikmetin ayırt edilmesi gerektiği söylenir. Aynı kökten gelen fârika ise sözlüğe göre bir şeyi ötekilerden ayıran nitelik, ayırt edici işarettir; Kubbealtı'nın başka maddelerinde de geçen alâmet-i fârika deyimi buradan gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı ayıran, ayırıcı diye açıklar.
Benzer isimler arasında olmasa da Faruk adı aynı tartışmanın içindedir. Nişanyan Adlar'a göre Faruk, İslam geleneğinde aynı kökten “iyiyi kötüden ayıran” diye açıklanır; ancak kaynak, adın Yahudi ve Süryani Hristiyan geleneğinde Mesih'in unvanlarından Parûqâ'dan uyarlanmış olmasını daha olası bulur. Farik ise doğrudan “ayıran” anlamındaki sözcüğe dayanır.