Faik, Arapça fâik sözcüğünden gelir ve “üstün” anlamındadır; Nişanyan Adlar da karşılığını böyle verir ve فائق yazımını gösterir. Kubbealtı Lugatı sözcüğü “üstün gelmek” anlamındaki fevk kökünden türemiş sayar. Sözlükte iki anlam ayrılır: bir şeyden daha üstün, tercih edilmeye değer olan; bir de seçkin, yüksek, güzide olan. Yahya Kemal'in İstanbul'u bu bakımdan öbür şehirlerden üstün sayan cümlesi birinci anlamın örneğidir.
TDK Kişi Adları Sözlüğü ada manevi bakımdan üstünlük anlamını da ekler. Adın kadın biçimi Faika'dır; Nişanyan Adlar onu da “üstün” diye çevirir. Benzer isimler arasındaki Farik, Raik ve Şaik, Faik ile aynı Arapça kalıpta kurulmuştur: hepsi uzun bir a ile başlayıp ince bir hece ile biter. Sondaki k, ek alırken kesme işaretinden sonra gelir: Faik'i, Faik'e.