Evcil, ev sözcüğüne -cil ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Vikisözlük'e göre sözcük 1935'te Türk Dil Kurumu tarafından türetilmiştir. -cil eki Türkçede bir şeye eğilim, düşkünlük ya da yakınlık anlamı katar; böylece evcil, eve bağlı, eve yatkın demektir. Sözlükte karşılık olarak eve ve insana alışmış, yabani olmayan anlamı verilir; ayrıca yerli anlamı da kayıtlıdır. TDK'nin kaydı adı evine düşkün kişi diye yorumlar ve ekin kattığı anlamla örtüşür.
Ailenin bilmesi gereken bir ayrıntı, sözcüğün bugün en çok hayvanlar için, yabani karşıtı olarak kullanılmasıdır; ad duyulduğunda ilk akla gelen anlam bu olabilir. İki heceli (Ev-cil) adın ekleri ince ünlülüdür: Evcil'e, Evcil'in. Hem kız hem erkek çocuklar için kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Sevil ve Tekil, -il sonuyla ses bakımından yakın durur.