Erginay, ergin ve ay sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “olgunlaşmış ay”dır. Nişanyan Sözlük ergini, “olmak, olgunlaşmak” anlamındaki ér- fiilinden +gUn ekiyle türetilmiş bir sözcük olarak verir ve ilk tanığını 1876'ya tarihler; yani sözcük yazı dilinde görece geç bir dönemde ortaya çıkmıştır. Nişanyan Adlar Ergin'i “yetişkin, erdemli” diye karşılar. Ay ise Eski Türkçe āy sözcüğüdür ve hem gökteki cismi hem bir zaman ölçüsünü anlatır.
Üç hecede “er-gi-nay” diye okunur; n sesi ay ile birleştiği için ad tek bir akışla söylenir. Ünlüyle biten bir soyadıyla da, ünsüzle başlayan bir soyadıyla da uyum sorunu yaratmaz. Benzer isimler arasındaki Ergünay ve Erkınay aynı ay kapanışını taşır; Esenbay ve Erdibay ise ay yerine bay ile biten erkek adlarıdır.