Erenuluğ, eren ve uluğ öğelerinden kurulmuştur. Uluğ, Vikisözlük'ün Türkçe sürümüne göre Eski Türkçedeki ulug sözcüğünden gelir ve bugünkü ulu sözcüğünün karşılığıdır; yüce, büyük demektir. Sözcük Türkçede erkek adı ve soyadı olarak da kayıtlıdır. Eren ise ermiş, manevi olgunluğa ulaşmış kişi anlamındadır ve kökü Ana Türkçe *ēren'e uzanır. İki öğe birlikte olgunluğa ermiş ve yüce bir kişi fikrini verir; TDK de adı hedefine ulaşmış yüce biri diye açıklar.
Adın sonundaki ğ, eski ulug biçiminin izini taşır; bugünkü Türkçede bu ses sonda pek duyulmaz ve ad “Erenulu” gibi söylenebilir. Dört hecede okunur (E-re-nu-luğ). Kalın ünlüyle bittiği için ekler u ve a sesine uyar: Erenuluğ'a, Erenuluğ'un. Benzer isimler arasındaki Ergintuğ ve Altıntuğ da -uğ sesiyle biten adlardır.