Erentürk, “eren” ve “Türk” sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır; olası anlamı “ermiş Türk, olgunluğa ulaşmış Türk”tür. Nişanyan Sözlük eren sözcüğünü Eski Türkçede “adamlar, erler” anlamına gelen, er sözcüğünün çoğulu olan bir biçim olarak açıklar. Nişanyan Adlar ise sözcüğün Anadolu Türkçesinde tekil kullanıldığını, 13. yüzyıldan beri dervişler, özellikle Bektaşiler ve fütüvvet ehli için bir unvan olduğunu, ayrıca ermek fiilinden yapılmış bir sıfat olarak da anlaşıldığını belirtir. Türk sözcüğü de Eski Türkçe Türük biçimine dayanır.
Eren öğesinin derviş unvanı olarak taşıdığı manevi çağrışım, adı sıradan bir “Türk” bileşiğinden ayırır. Söyleyişi “e-ren-türk”tür. Benzer isimler arasındaki Atamtürk ve Balatürk aynı sonla biter; Erçevik ve Erdilek ise er öğesiyle başlar.