Erbilek, er ve bilek sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Bilek, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *bilek (bilek, ön kol) sözcüğüne dayanır; elle kolun ve ayakla bacağın birleştiği yeri anlatır. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü sözcüğün mecaz yoluyla fiziksel güç anlamını da kaydeder ve Eski Türkçede bilmek ya da anlamak fiiliyle ilişkili olabileceğine dair bir görüşe yer verir. Er, Ana Türkçe *ēr'den gelir. TDK adı, bilekleri kuvvetli ve sağlam biri olarak yorumlar.
Türkçede “bileğine güvenmek” ya da “bilek gücüyle kazanmak” gibi söyleyişler emeği ve gücü anlatır; ad bu çağrışımı taşır. Erbilek üç hecede okunur (Er-bi-lek) ve bütünüyle ince ünlülüdür: Erbilek'e, Erbilek'in. Benzer isimler arasındaki Özbilek ve Tunçbilek aynı bilek öğesiyle biter; Erbilen ise ses bakımından yakın ama anlamca farklıdır.