Elhan, Arapça lahn “nağme” sözcüğünün çoğuludur ve “ezgiler, nağmeler” demektir. Kubbealtı Lugatı sözcüğü bu anlamla verir; örnekleri arasında Yahya Kemal'in tek tesellinin çalgıcının neyinden yükselen ezgilerden geldiğini söyleyen dizesi ve Orhan Seyfi Orhon'un pınarlardaki elhanın sustuğunu anlattığı dize bulunur. Nişanyan Adlar da adı Arapça kökenli sayar, ألحان yazımını verir ve karşılığını “ezgi, melodi” olarak gösterir. TDK Kişi Adları Sözlüğü'ndeki açıklama da bu anlamdadır.
Çoğul bir sözcük olduğu için tek bir ezgiyi değil, ezgilerin bütününü anlatır. Nişanyan Adlar'ın notu ikinci bir olasılığı da açık tutar: ad bazı örneklerde İlhan'ın bir söyleyişi olabilir. Bu durumda anlam bağı ezgiye değil, İlhan adının kendi kökenine dayanır; hangi anlamın kastedildiği aileden aileye değişebilir. Kalın ünlülü iki hecesi ve n ile biten yapısı, ünlüyle başlayan soyadlarına akıcı biçimde bağlanır.