Efruz, Farsçada “parlatan, tutuşturan, aydınlatan” anlamına gelen bir sözcüktür. Nişanyan'a göre ad daha çok İranlılar arasında görülür; Türkiye'de ise Ömer Seyfettin'in 1919 tarihli “Efruz Bey” hikâyesiyle tanınmıştır. Nişanyan, adın Karapapak ve Terekeme topluluğunda yaygın bir kız adı olduğunu, başka bölgelerde de rastlandığını belirtir.
Ömer Seyfettin'in hikâyesindeki Efruz Bey alaycı bir tip olduğu için edebiyat okurları adı bu karakterle hatırlayabilir. Burada erkek adı olarak kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Firuz da Farsça kökenli, ışık çağrıştıran bir addır.