Dirican, Türkçe diri ile Farsça kökenli can sözcüğünün birleşimidir. Diri, Ana Türkçe *tīrig'den gelir ve canlı, yaşayan, zinde demektir. Can, Vikisözlük'ün Türkçe sürümüne göre Farsça cān sözcüğünden alınmıştır; ruh, hayat, yaşam ve gönül anlamlarını taşır, günlük dilde sevgi sözü olarak da kullanılır. İki kök bir araya gelince canlılığı ve yaşama gücünü vurgulayan bir ad ortaya çıkar; TDK de adı güçlü ve canlı biri diye açıklar.
Can ile biten adlar Türkçenin en kalabalık ad ailelerinden biridir; benzer isimler arasındaki Demircan, Gürcan, Temircan ve Yavuzcan aynı son öğeyi taşır. Dirican üç hecede okunur (Di-ri-can); ilk iki hece ince, son hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Dirican'a, Dirican'ın. Bu ses geçişi adı akıcı kılar ve hem kısa hem uzun soyadlarıyla rahatça birleşir.