Ercivan, er ve civan sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “genç yiğit, delikanlı er”dir. Kubbealtı Lugatı civanı Farsça cevān ya da cuvān sözcüğüne bağlar ve gençlik, yakışıklılık ve boy pos güzelliği anlamlarını verir; aynı sözcükten mert ve cömert yaratılışlı kişiyi anlatan civanmert de türemiştir. Er, Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçede “adam, kişi” demektir. Ad böylece bir Türkçe ve bir Farsça sözcüğü yan yana getirir.
Kubbealtı'na göre civan eski metinlerde hem delikanlılar hem genç kadınlar için kullanılmıştır; Ercivan ise er ögesi nedeniyle yalnız erkek adı olarak anlaşılır. Üç hecede “er-ci-van” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Ercihan ses olarak ona çok yakındır; Batıcan ve Dirican da -an sesiyle biten erkek adlarıdır.