Yavuzcan, Türkçe Yavuz ile Farsça kökenli can sözcüğünün birleşiminden doğmuş bir erkek adıdır. Nişanyan Adlar'a göre Yavuz eski Türkçede kötü demekti; sözcük yazı dilinden düştükten sonra 1930'larda sert, haşin anlamıyla yeniden canlandırılıp yeni adlar arasına katıldı. Can, Türkçede ruh ve hayatı anlatan, adlara sıcaklık katan bir öğedir. Ad, güçlü ruhlu bir kişi fikrini verir.
Can ile biten adlar Türkiye'de çok sevilen bir kalıptır; Yavuzcan bu kalıbın daha az duyulan örneklerinden biridir. Ya-vuz-can diye üç hecede okunur; z ile c arka arkaya geldiği için söyleyişte iki ses net ayrılmalıdır. Ek alırken Yavuzcan'ı, Yavuzcan'a biçimini alır. Benzer isimler arasındaki Ilgazcan, Batıcan ve Temircan da bir Türkçe sözcüğe can eklenerek kurulmuştur.