Diktaş, dikmek fiilinin emir biçimi olan dik ile taş sözcüğünden kurulmuş bir addır; “taş dik” diye okunabilir. Taş, Ana Türkçe *tāĺ'dan gelir. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü sözcüğün kaya ve değerli taş anlamlarının yanında taştan yapılmış anıt anlamını da kaydeder; Türkçe sürümde ise Taş hem erkek adı hem soyadı olarak geçer. Dikmek, bir şeyi dik durdurmak ve yere yerleştirmek demektir. TDK adı, en azından bir taş dikip arkasında kalıcı bir eser bırakma dileğiyle açıklar.
Diktaş iki hecede okunur (Dik-taş) ve iki hecesi de sert ünsüzlerle kurulduğu için kısa, keskin bir ses verir. Ekleri kalın ünlülüdür: Diktaş'a, Diktaş'ın. Benzer isimler arasındaki Dinçtaş ve Altaş da taş ile biter; Dikbaş ve Dikçam ise aynı dik öğesiyle başlar, ama onlarda dik fiil değil sıfat olarak okunur.