Civanbaht, Farsça kökenli civan ve baht sözcüklerinden oluşur. Civan, Osmanlıca üzerinden Klasik Farsça jiwān'dan gelir ve genç demektir; Türkçede yakışıklı genç erkek ya da güzel genç kadın için kullanılır. Vikisözlük bu sözcüğün çok eski bir Hint-Avrupa köküne uzandığını, Latince iuvenis ve İngilizce young ile akraba olduğunu belirtir; Fransızcadan gelen jön de aynı kökün Türkçedeki ikizidir. Baht, Farsça baχt'tan gelir ve yazgı, talih, şans anlamındadır; Orta Farsçada pay vermek, bölüştürmek anlamındaki bir fiilden türemiştir. Ad kelimesi kelimesine genç baht demektir; TDK de onu mutlu ve şanslı kişi olarak açıklar.
Üç hecede okunur (Ci-van-baht); ikinci hecenin sonunda n ile b yan yana gelir, sondaki ht ünsüz kümesi ise adı sert bitirir. Ekler kalın ünlüyle gelir: Civanbaht'a, Civanbaht'ın. Günlük hayatta Civan kısaltması doğal bir seçenektir.