Bulgucan, bulgu ve can öğelerinin birleşmesiyle oluşur. Bulgu, bulmak ile aynı kökten gelen ve anlayış, buluş anlamı taşıyan bir sözcüktür. Can ise Vikisözlük'ün Türkçe sürümüne göre Farsça cān sözcüğünden gelir; hayat, ruh, gönül ve yaşayış demektir ve tek başına erkek adı olarak da kullanılır. Günlük dilde sevilen birine seslenirken de can denir. TDK adı anlayışı güçlü kişi diye açıklar; bu anlamı bulgu öğesi taşır, can ise ada sıcak bir son ekler.
Türkçede -can ile biten çok sayıda ad vardır; benzer isimler arasındaki Babacan, Barışcan ve Yurdacan aynı sona sahiptir. Bulgucan üç hecede okunur (Bul-gu-can) ve ikinci hece ünlüyle bittiği için ad akıcı söylenir. Kalın ünlülü ekler alır: Bulgucan'a, Bulgucan'ın. Günlük hayatta Can kısaltması doğal bir seslenme olarak öne çıkabilir.