Birben, bir ve ben sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar'da ad “yalnız ben” diye çevrilir. Nişanyan Sözlük'e göre bir, Eski Türkçe bir sözcüğünün kendisidir; sözlük, 2017 verilerine göre bunun güncel Türkçede en sık geçen sözcük olduğunu not eder. Ben ise Eski Türkçe ben ya da men biçimindeki birinci tekil kişi zamiridir.
Ad bir sesleniş ya da iddia gibi kurulmuştur: tek ben, yalnız ben. Sözlükte ben diye ikinci bir sözcük de bulunur ve ciltteki beneği anlatır; Nişanyan'ın çevirisi ise zamir anlamını esas alır. Benzer adlardan Belmen, Bezen ve Birgen de iki heceli, Türkçe öğelerle kurulmuş kız adlarıdır.