Bican, Nişanyan Adlar'a göre Şehname'deki Bijen adının bir çeşididir. Bijen, İranlı kahramanlardan biridir; Turan hükümdarı Afrasyab'ın kızı Menije'ye duyduğu aşk, iki ülke arasında yıllarca süren bir savaşa yol açar. Bijen ile Menije destanı Şehname'nin bilinen bölümleri arasındadır. Ad bazen Farsça bî-cân, yani “cansız” diye yorumlanır; TDK sözlüğü de bu anlamı verir. Nişanyan ise Bîcân'ın aslında Bijen'in bir söyleyişi olduğunu belirtir. Aynı kayda göre Envarü'l-Aşıkîn'in yazarı Ahmet Bican Efendi (on beşinci yüzyıl), Hacı Bayram Veli'nin müridiydi.
Can ile bittiği için Türkçede bi ve can sözcüklerinden kurulmuş sanılabilir; oysa kökeni Fars destanına dayanır. Beş harfli kısa bir erkek adıdır.