Beykal, bey sözcüğü ile kalmak fiilinin emir biçimi kal'dan kurulmuştur ve “bey kal” diye okunur. Bey, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *bēg (efendi) sözcüğüne dayanır; Vikisözlük bey'in zengin anlamındaki bay ile aynı kökten gelmediğini özellikle belirtir. Kalmak ise Eski Türkçede kal- biçimiyle görülen ve bir durumu sürdürmek, olduğu gibi korunmak anlamındaki fiildir. Ad, beyliğin sürmesi dileğini taşır; TDK'nin kaydı da bu yöndedir.
Emir kipiyle kurulan dilek adlarından biridir; benzer isimler arasındaki Başkal aynı kalıbı baş ile kurar. Beykal iki hecede okunur (Bey-kal); ilk hece ince, ikinci hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Beykal'a, Beykal'ın. Kısa yapısı uzun soyadlarıyla dengeli bir bütün oluşturur.