Benal, “ben” zamiriyle almak fiilinin emri “al”dan kurulmuş görünür; “beni al” gibi bir söz olarak okunabilir. Nişanyan Adlar adı Türkçe kaydeder, tanım vermez; notunda ise ada genellikle “beni al” ya da “rüzgâr, esinti” anlamlarının yakıştırıldığını söyler. Nişanyan Sözlük ben zamirini Eski Türkçe ben ya da men biçimine, almak fiilini de Eski Türkçe al- fiiline bağlar; aynı sözlükte ben'in ciltteki benek anlamında ayrı bir maddesi de vardır. “Rüzgâr, esinti” yorumu için incelenen sözlüklerde bir dayanak bulunmaz.
İki hecede “be-nal” diye söylenir. Benzer adlardan Binal ve Başal yapıca yakındır.