Benam, Farsça be- ekiyle nâm “ad, isim” sözcüğünün birleşiminden oluşur. Kubbealtı Lugatı benâm için iki anlam verir: “adlı, isimli, adlandırılmış” ve “namlı, ünlü, meşhur”; Reşat Nuri Güntekin'den aktarılan “o vaktin en benam münekkitleri” örneği ikinci kullanımı gösterir. Nişanyan Adlar ise adı Kürtçedeki Binaf kaydıyla birlikte ele alır. Notuna göre Farsça ve Türkçedeki nâm sözcüğü Kürtçede nav biçimine karşılık gelir; bu yüzden Benam ile Benav aynı adın iki biçimidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı “meşhur, ünlü, namlı” diye açıklar.
Nâm sözcüğü bugün de namlı ve nam salmak gibi sözlerde yaşar; adın anlamı bu yüzden kolay sezilir. Aynı be- ekiyle kurulan Bekâm “isteğine kavuşmuş” anlamına gelir; iki ad yapıca kardeştir. Kalın ünlülü iki heceli Benam, m ile bittiği için ek alırken Benam'ı, Benam'a diye düz çekimlenir.