Beliğ, Arapça belîğ sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “belâgatli, etkili konuşan”dır. Kubbealtı Lugatı sözcüğü “sözü etkili ve yerinde söylemek” anlamındaki belâgat kökünden türemiş sayar ve iki anlam verir: yerinde ve etkili kurulmuş güzel söz ile böyle konuşabilen kişi. Sözlükteki kelâm-ı beliğ (etkili söz) ve şâir-i beliğ (sözü güçlü şair) örnekleri bu iki kullanımı gösterir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı düzgün ve güzel konuşmayla ilişkilendirir.
Sondaki ğ, Arapça yazımdaki gayın harfini karşılar; Türkçede sözcük sonunda ayrı bir ses vermez, önündeki i'yi uzatır. Bu yüzden ad söylenirken “Beli” ile uzun bir i arasında duyulur. Ğ harfi bulunmayan yazı ortamlarında Belig diye yazılması da mümkündür. Refiğ de aynı sondaki ğ ile yazılan Arapça kökenli bir addır.