Bakır, Nişanyan Adlar'a göre Arapça kökenli bir addır; “yaran, deşen” ve “aslan” anlamlarına gelir, özgün yazımı بَاقِر biçimindedir. Ad, Şii imamlarının beşincisi Muhammed Bâkır'ı (677-733) anar; o, İmam Zeynelâbidin'in oğlu ve Hz. Hüseyin'in torunudur. Türbesinin Harran yakınındaki İmam Bakır köyünde olduğu anlatılır. Nişanyan'a göre Bakır biçimi Urfa'da yaygındır; Bağır ve Bagher yazımları ise İranlı ve Azeri Şiilere özgüdür.
Türkçede kızıl renkli maden adıyla aynı yazıldığından ad, kulağa önce bu anlamı çağrıştırır; TDK de adı bu madenle açıklar. Adın asıl kaynağı ise Nişanyan'ın gösterdiği gibi İmam Bâkır'dır.