Bakanay, bakan ve ay sözcüklerinden kurulmuştur. Bakan burada bakmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir ve gözünü bir yere çeviren anlamına gelir. Vikisözlük'e göre aynı sözcük dil devrimi sırasında Arapça nâzır sözcüğünün karşılığı olarak devlet görevlisi anlamında da türetilmiş ve nazır'ın yerini almıştır. Ay ise Ana Türkçe *āy sözcüğünden gelir. Birlikte, yüzünü çevreye dönüp ışık saçan bir ay imgesi doğar; TDK de adı çevresini aydınlatan, ayı andıran kişi diye açıklar.
Günümüzde bakan sözcüğü en çok devlet görevlisi anlamıyla bilindiğinden ad ilk duyuşta bu çağrışımı uyandırabilir. Hem kız hem erkek çocuklar için kullanılan Bakanay üç hecede okunur (Ba-ka-nay); hece sınırı nedeniyle son hece bir çalgının adını hatırlatabilir. Ekler kalın ünlülüdür: Bakanay'a, Bakanay'ın. Benzer isimler arasındaki Aydınay ve Atılay da ay ile biter.