Aytün, ay ile tün sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar Türkçe adı “ay gecesi” diye çevirir. Tün, Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçe “gece” sözcüğüdür; sözcük Türkiye Türkçesine olağan ses değişimiyle dün biçiminde gelmiş, tün biçimi ise Dil Devrimi döneminde eski söyleyiş ve anlamıyla yeniden canlandırılmıştır. Sözlüğe göre bugün yalnız tünaydın deyiminde yaşar. 1934 tarihli Tarama Dergisi'nde tün sözcüğü gece karşılığı olarak kayıtlıdır.
Aynı Tarama Dergisi kaydında tüneği “evvelki”, tünermek “kararmak” ve tüney “kuzey” gibi aynı kökten sözcükler de sıralanır. Aytün hem kız hem erkek çocuklara verilebilir. Aygün ile yalnız bir harf farkı vardır: Aygün'de ay gündüzle, Aytün'de ise geceyle birleşir. Bu fark, iki ad arasında seçim yaparken anlamı belirleyen ayrıntıdır.