Ayşirin, ay ve şirin sözcüklerinden kurulmuş bir kadın adıdır; TDK onu ay gibi tatlı ve sevimli kişi diye açıklar. Nişanyan Adlar'a göre Şirin Farsça “tatlı” demektir ve özgün yazımı شيرين biçimindedir. İran şahı Hüsrev Perviz'in Hristiyan kraliçesi Şirin (ö. 648), İran, Süryani ve Ermeni edebiyatında önemli bir yer tutar. Hüsrev ile Şirin'in aşkı Şehname'de ve Gence'li Nizami'nin (1141-1209) ünlü mesnevisinde işlenmiştir; hikâyenin Türkçe anlatımlarında ise çoğunlukla Ferhat ile Şirin adları kullanılır.
Ferhat ile Şirin hikâyesi nedeniyle şirin ögesi Türkçede güçlü bir edebî çağrışım taşır. Benzer isimler arasındaki Ayferi ve Aypare de ay ile başlayıp Farsça bir ögeyle süren adlardır.