Aydil, “ay” ile “dil” sözcüklerinden kurulmuş görünür; ancak ikinci parçanın hangi dil olduğu açık değildir. Farsçadaki dil “gönül, yürek” anlamındadır: Nişanyan Sözlük bu sözcüğü ayrı bir madde olarak verir, Kubbealtı Lugatı da gönül, yürek karşılığıyla kaydeder, Steingass'ın Farsça-İngilizce sözlüğü ise heart, mind, soul anlamlarını sıralar. Bu okumayla olası anlam “ay gönüllü” olur. Öte yandan Türkçe dil (organ ve konuşma) sözcüğü de Nişanyan Sözlük'te Eski Türkçe til biçimine dayanır. Nişanyan Adlar adı kaydeder ama ne dil ne anlam bilgisi verir.
İki heceli, “ay-dil” diye okunan kısa bir addır. Benzer isimler arasındaki Ayfer de ay sözcüğünü Farsça bir öğeyle birleştirir.