Aydagül, Ayda ve gül adlarının birleşmesinden oluşur. Nişanyan Adlar Ayda için üç ayrı kaynak gösterir: örneklerin çoğunda Ay adından türetilmiş Yeni Türkçe bir addır ve Başkurt Türkleri arasında 18. yüzyıldan beri kayıtlı geleneksel bir kadın adıdır; Hatay Arapları arasında Arapça Âide adının bir biçimidir; İstanbul Ermenileri arasında ise 20. yüzyıl başından itibaren Aida operasının etkisiyle sevilmiştir. Gül, Farsçadan geçen ve Türk kadın adlarında en sık görülen dişillik işaretidir.
Ayda ögesinin farklı kültürlerde ayrı kökenlere dayanması, adı geniş bir çevrede tanıdık kılar. Akçagül, Atagül ve Yenigül gibi adlar da aynı gül ögesiyle biter.