Ay, Türkçede hem gökteki uyduyu hem de takvim ayını anlatan sözcüktür. Nişanyan Adlar'a göre erkek adlarında genellikle “ışık, aydınlık”, bazen de “erkek çocuk, evlat” anlamı taşır; bazı örneklerde Ali'nin yerine kullanılır. Binali ile Binay, Canali ile Canay, Durali ile Duray, Mertali ile Mertay bu tür eşleşmelerdir. Kadın adlarında ise kimi zaman “ışık, parlaklık”, kimi zaman yalnız dişillik işareti olarak yer alır; İlkay ve Sonay gibi adlar bunun örnekleridir.
Türkçedeki en kısa adlardan biri olan Ay, kız ya da erkek çocuklara konabilir. Tek başına kullanıldığında daha uzun bir ikinci adla dengelenebilir. Akay, Ünay, Güray gibi pek çok birleşik adın da parçasıdır.