Anahanım, ana ile hanım sözcüklerinin birleşimidir; TDK adı anne olmuş kadın diye açıklar. Nişanyan Adlar'a göre Ana, Türkçe adlarda çoğunlukla Ayşe Ana, Fatma Ana, Havva Ana ve Ana Kadın gibi birleşik adların parçasıdır; tek başına ad olarak Tekman ve Malazgirt yöresinde birkaç örnekte görülür. Hanım ise han sözcüğüne birinci tekil iyelik eki eklenerek kurulmuştur ve en az 13. yüzyıldan beri kadınlara saygılı seslenmedir.
Nişanyan, Hanım'ın kişi adı olarak bugün düşük statü belirtisi gibi algılandığını ve 1980'lerden beri hızla azaldığını not eder. "A-na-ha-nım" diye dört hecede okunur. Ağahanım ve Altınhanım aynı kalıpta kurulmuştur.