Afacan, Türkçede yaramaz ama zeki çocuğa verilen addır; Nişanyan Adlar karşılığı "haylaz çocuk" olarak verir. TDK açıklaması da yaramaz ama zeki çocuk biçimindedir. Gündelik dilde sevgiyle kullanılan bu sözcüğün ad olarak seçilmesi, çocuğun canlılığına ve hareketliliğine yapılan bir göndermedir.
Gündelik bir sıfat olduğundan, büyüdükçe taşıyana şakayla anılabileceği düşünülebilir; bu yüzden bazı aileler onu ikinci isim olarak tercih edebilir. "A-fa-can" diye okunur. Ataman ve Atasan, üç heceli ve -an ile biten başka adlardır. Sondaki -can hecesi, adın Türkçe can sözcüğüyle de ilişkilendirilmesine yol açabilir.