Zeynelabidin, Arapça kökenli bir erkek adıdır ve Nişanyan Adlar'da Allah'a kulluk edenlerin süsü diye açıklanır; özgün yazımı زين العابدين biçimindedir. Ad, süs anlamındaki zeyn ile ibadet edenler anlamındaki abidin sözcüklerinin tamlamasıdır. Nişanyan'a göre bu adı taşıyan en tanınmış kişi, 7. yüzyılda yaşamış olan ve On İki İmam'ın dördüncüsü sayılan Zeynelabidin'dir; İmam Hüseyin'in oğlu, Hz. Ali'nin torunudur ve Seccad lakabıyla bilinir.
Nişanyan, onun Sünnilerce de saygı gördüğünü, ancak özellikle Ehl-i Beyt bağlılarınca yüceltildiğini not eder. Beş heceli uzun bir ad olduğundan günlük hayatta çoğu zaman Zeynel ya da Abidin diye kısaltılır. Zey-ne-la-bi-din diye okunur, ek alırken Zeynelabidin'i, Zeynelabidin'e olur.