Ünsevin, ün sözcüğü ile sevinmek fiilinin emir biçimi sevin'den oluşan, bir dilek bildiren addır. Ün, Ana Türkçe *ǖn'den gelir; ses ve şöhret anlamlarını taşır. Sevinmek, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *sebin- (sevinmek, mutlu olmak) fiiline dayanır; Vikisözlük'e göre yüzeyde sev- köküne dönüşlülük bildiren -in ekinin eklenmesiyle açıklanır. Ad böylece “ününe sevin” gibi bir sesleniş taşır; TDK de adı, çocuğun tanınmaktan ve ün kazanmaktan sevinç duyması dileğiyle verilen bir ad diye açıklar.
Yazılışı, sevmek fiilinin çoğul emir biçimi olan sevin ile de aynıdır; bu yüzden ad “ünü sevin” diye de okunabilir. Ünsevin üç hecede söylenir (Ün-se-vin) ve ince ünlülü ekler alır: Ünsevin'e, Ünsevin'in. Benzer isimler arasındaki Ersevin aynı sevin öğesini er ile birleştirir; Ünseven ise aynı köklerden kurulmuş, anlamca yakın bir addır.