Üngören, ün sözcüğü ile görmek fiilinin sıfat-fiil biçimi gören'den oluşur; Vikisözlük gören'i hem bu fiil biçimi hem de bir soyadı olarak kaydeder. Ün, Osmanlıcadaki üñ üzerinden Ana Türkçe *ǖn'e uzanır; ses, seda ve şöhret demektir. Görmek'in kökü Ana Türkçe *kör-'dür; Eski Türkçede körür (gören), Karahanlı Türkçesinde körmek, Azericede görmək biçimleri görülür. Türkçede görmek fiili “rağbet görmek” gibi kullanımlarda bir şeye uğramak, onu yaşamak anlamını da taşır; böylece ad ün gören, tanınan kişi anlamına gelir ve TDK'nin açıklaması da budur.
Gören ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Öngören ve Güngören de vardır; Öngören ile Üngören yalnızca ilk hecedeki ünlüyle ayrıldığı için karıştırılabilir. Üngören üç hecede okunur (Ün-gö-ren) ve bütün ünlüleri ince olduğundan ekler de ince gelir: Üngören'e, Üngören'in. Soyadı olarak da kullanılan gören öğesi nedeniyle ad, belgelerde soyadı sanılabilir.