Ünsaç, ün sözcüğü ile saçmak fiilinin emir biçimi saç'tan oluşan, bir dilek bildiren addır. Ün, Ana Türkçe *ǖn'den gelir; ses ve şöhret demektir. Saçmak, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *sač- (serpmek, saçmak, ekmek) fiiline dayanır; bir şeyi çevreye dağıtmak, ışık ya da ısı yaymak ve bir düşünceyi duyurmak anlamlarını taşır. Böylece ad “ününü çevrene saç” gibi bir öğüt verir; TDK de adı, çocuğun adının her yerde duyulması dileğiyle açıklar.
Saç sözcüğü Türkçede en çok baştaki kılların adı olarak bilindiği için ad ilk duyuşta bu anlamı çağrıştırabilir; adın saçmak fiilinden geldiğini bilmek bu algıyı düzeltir. Hem kız hem erkek çocuklara verilen Ünsaç iki hecede okunur (Ün-saç). Ekler kalın ünlüyle gelir: Ünsaç'a, Ünsaç'ın. Benzer isimler arasındaki Ünsal, Ünsay ve Ünsan aynı ün öğesiyle başlayan, yalnızca son ünsüzde ayrılan adlardır.