Ünsan, birbirine çok yakın anlamlı iki sözcüğü, ün ile san'ı birleştiren bir erkek adıdır. Ün, Ana Türkçe *ǖn'e dayanır ve ses ile şöhret anlamlarını taşır. San ise Osmanlıca yoluyla gelir ve Ana Türkçedeki *sā- (saymak) fiilinden türemiştir; Vikisözlük'e göre saymak ve sanmak fiilleriyle akrabadır. San ad, ün, nam ve unvan anlamlarına gelir ve Vikisözlük'te bir erkek adı olarak da kayıtlıdır. İki eş anlamlı öğe yan yana gelince anlam pekişir; TDK de adı, adı her yerde bilinen biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Ünkan yalnızca bir ünsüzle ayrılır ve iki ad konuşmada karışabilir; Türksan, Örsan ve Güçsan ise san öğesiyle biten adlardır. Ünsan iki hecede okunur (Ün-san). Kalın ünlülü son hece nedeniyle ekler a'lı gelir: Ünsan'a, Ünsan'ın. Kısa ve yalın yapısı uzun soyadlarıyla dengeli bir bütün kurar.