Türksan, Nişanyan Adlar'da adı Türk diye açıklanır. Ad, Türk ile san öğelerinden kurulur; san Türkçede ad, ün demektir; kaynak aynı öğeyle kurulan Tuğsan'ı da sancak adı diye açıklar. Ad sözlükleri de bütünü Türk gibi tanınmış, adı yayılmış diye verir. Böylece ad, Türk olarak tanınan ya da adı Türklükle anılan kişi anlamına gelir.
Köksan ve Beksan aynı san sonunu taşır; Türkkan ise san yerine kan kullanır. İki hecede “türk-san” diye okunur; ince başlayıp kalın biten ünlüleri, ada belirgin bir vurgu verir.