Ülgü, Nişanyan Adlar'da Yeni Türkçe bir ad olarak geçer. Kaynak bu sözcüğe töre, ilke, özlem, örnek, yasa ve fikir gibi pek çok karşılık verildiğini sıralar, ardından Dil Devrimi sırasında bulunup keyfî anlamlar yüklenen sözcüklerden biri olduğunu söyler. Yakışıklı kişi ya da hisse, pay gibi açıklamalar da bu dağınık anlam yüklemesinin parçasıdır. Nişanyan'a göre uygulamada Ülgü, Ülkü adından ayırt edilemez.
Bu yüzden ad, kulağa Ülkü'nün bir söyleyiş farkı gibi gelir; iki hecede ül-gü diye okunur. Ünlüyle bittiği için ek alırken y gerekir: Ülgü'yü, Ülgü'ye. Benzer isimler arasındaki Bilgü, İlgü ve Görgü aynı -gü sonunu paylaşır.