Övgü, Dil Devrimi döneminde yerleşen Yeni Türkçe sözcüklerdendir ve Nişanyan Adlar'da övgü, methiye anlamıyla kayıtlıdır. Kayda göre ad olarak kullanımı 1960'lardan beri görülür. TDK sözlüğü sözcüğün gündelik anlamını verir: övmek amacıyla söylenen ya da yazılan söz.
Ö ve ü sesleri pek çok yabancı alfabede bulunmadığından, ad yurt dışında kullanılacaksa yazımın nasıl aktarılacağını düşünmek işe yarar. Kız ve erkek adı olarak geçen Övgü iki hecede okunur (Öv-gü). Benzer isimler arasındaki Övgün aynı övmek fiilinden gelir; Bengü ve Mengü ise yalnız -gü sonunu paylaşır. Ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer: Övgü'ye, Övgü'nün.