Bengü, Nişanyan Adlar'a göre Eski Türkçe bir addır ve “ölümsüz” anlamına gelir. Kayda göre İstanbul ağzında yerleşmiş söyleyiş Bengi olsa da 1930'lardaki Dil Devrimi sırasında eski biçim Bengü öne çıkarılmıştır. Sözcük, Orhun Yazıtları'ndaki “bengü taş” (ebedî taş) deyişiyle de bilinir. Bengi, bu adın bir biçimi olarak kabul edilir.
Kız ve erkek çocuklara konabilen bir ad olarak kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Bilgü, Mengü ve Övgü de ü ile biten iki heceli Türkçe adlardır; Mengü de “sonsuz” anlamı taşır.