Bengi, Nişanyan Adlar'da Bengü kaydıyla birlikte ele alınır; Eski Türkçe bengü “ölümsüz, sonsuz” demektir. Kayda göre İstanbul ağzında yerleşmiş söyleyiş Bengi'dir; 1930'lardaki Dil Devrimi sırasında ise eski biçim Bengü öne çıkarılmıştır. Nişanyan, Farsça ve Osmanlıca “esrar içen” anlamındaki bengî sözcüğünün ayrı bir sözcük olduğunu da not eder. TDK de adı ebedî, sonsuz anlamıyla verir.
Bengü ile aynı adın iki biçimidir; Bengi bugünkü İstanbul söyleyişine, Bengü eski yazıya yakındır. Ad kız ve erkek çocuklara konabilir.