Tünaydın, Nişanyan Adlar'da Tünay kaydı altında ele alınır. Kaynağa göre tün Türkçede akşam demektir; bugünkü dilde dün diye söylenir ve geçen gün anlamına kaymıştır. Tünaydın, 1920'ler ve 30'larda bir akşam selamı olarak önerilmiştir. Aynı dönemde ortaya çıkan günaydın tutunup günlük dile yerleşmiş, tünaydın ise hiçbir zaman benimsenmemiştir. Ad sözlükleri de sözcüğü akşamları söylenen iyi dilek diye verir.
Ad, bu yarım kalmış dil denemesinin bir kişi adında yaşaması olarak ilgi çekicidir. Günaydın, Özaydın ve Akaydın aynı aydın sonunu taşır. Üç hecede “tü-nay-dın” diye okunur.