Tunç, Türkçe kökenli tek heceli bir erkek adıdır. Bakır, kalay ve çinkodan oluşan koyu kızıl renkli alaşımın, yani bronzun adıdır. İnsanlık tarihinde bir çağa adını veren bu alaşım dayanıklılığı ve parlaklığıyla bilinir; Türkçede “tunç gibi” benzetmesi sağlam, güçlü yapılı insanları anlatmak için kullanılır. Ad, bu sağlamlık ve dayanıklılık çağrışımını kısa bir sözcükte toplar.
Tunç'un yeni doğan kayıtlarındaki izi 2018'de Zonguldak'tan geliyor: ilin erkek bebek listesinde 4 bebekle 28. sırada yer almış. Türkiye geneli sıralamalarda ya da nüfus verilerinde bu ada ait bir sayı bulunmuyor.
Dört harf ve tek heceden oluşan Tunç kısa ve sert bir sesle söylenir; “nç” ile biten yapı adı belirgin kılar. Tek heceli olduğu için uzun bir ikinci ad ya da soyadıyla dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Gönç, Genç, Dinç, Tayanç ve Tapınç da “-nç” ile biten Türkçe adlardır; bu ortak son hepsine güçlü bir tını verir.