Tuğ, Türkçe bir sözcüktür ve Nişanyan Adlar'da sorguç, sancak diye açıklanır. Kaynağa göre sözcüğün asıl anlamı bayraktır; Osmanlı döneminde siyasi yetkinin simgesi olan, at kılından yapılmış püskül anlamını kazanmıştır. 1930'lardan beri pek çok Yeni Türkçe adın yapımında kullanılmıştır: Tuğbay, Tuğberk, Tuğcan, Tuğhan, Aktuğ, Altuğ, Alptuğ, Aytuğ ve Göktuğ bunlardan yalnızca birkaçıdır.
Tek heceli, üç harfli Tuğ, bu geniş ad ailesinin kökü olarak tek başına da kullanılır. ğ ile bittiği için söyleyişte son ses uzar ve ad “tuu” gibi duyulur; soyadıyla birlikte söylenirken bu uzunluk belirgin olur.