Simin, Farsça sim (gümüş) sözcüğüne -in eki getirilerek kurulmuş bir kız adıdır; Nişanyan Adlar anlamını gümüşten yapılmış diye verir. Farsçadaki bu ek, bir şeyin hangi maddeden yapıldığını gösterir; zerrin (altından) sözcüğünde de aynı yapı görülür. Divan şiirinde simin, sevgilinin gümüş gibi beyaz ve parlak tenini anlatmak için sık kullanılan bir sıfattır.
Benzer isimler arasındaki Sim, bu adın kökü; Simten ve Simruy ise aynı sözcükle kurulmuş başka kız adlarıdır. İki heceli Simin, “si-min” diye okunur. İnce ünlüleri ve n ile biten yapısı sayesinde ek alırken değişmez ve hemen her soyadıyla rahat söylenir.