Simten, Farsça sim (gümüş) ve ten (beden, ten) sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır; Nişanyan Adlar anlamını gümüş tenli, gümüş bedenli diye verir. Divan şiirinde güzelin teni gümüşe benzetilir; Simten bu benzetmeyi doğrudan ada dönüştürür. Nişanyan'a göre ad, geç Osmanlı seçkinlerine özgü adlar arasındadır. Kaynak, Kayseri'de bu adın Simiten ve Simitan biçimleriyle kullanıldığını da not eder.
Benzer isimler arasındaki Simden aynı adın d ile yazılan biçimidir; Mahten ise yine ten ile kurulmuş ve ay tenli anlamını taşıyan bir kız adıdır. Simin ve Simruy da gümüşle ilgili adlardır. İki heceli ad “sim-ten” diye okunur ve ek alırken değişmez.