Sevgün, sevmek fiilinin emir biçimi sev ile gün sözcüğünden kurulmuş bir erkek adıdır ve “günü sev, aydınlığı sev” gibi bir dilek taşır. Gün, Ana Türkçe *kün sözcüğüne dayanır; Eski Türkçede kün hem güneş hem gün demektir ve Osmanlıcada da güneş, gün, zaman anlamları birlikte yaşamıştır. Vikisözlük gün'ü tek başına hem erkek hem kız adı olarak kaydeder. TDK'nin açıklaması da adı ışığı ve aydınlığı sevmesi dileğiyle verir; gün'ün güneş anlamı bu yorumu destekler.
İki heceli (Sev-gün) bu ad, ince ünlülü ekler alır: Sevgün'e, Sevgün'ün. Gün ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Sengün, Atagün ve Tangün de yer alır. Sevgi ve gün sözcüklerine birden benzediği için ad ilk duyuşta “sevgi günü” gibi algılanabilir; yazımı kısa ve kolaydır.