Sertuğ, Nişanyan Adlar'da baş sancak diye açıklanan bir erkek adıdır ve ser ile tuğ parçalarından oluşur. Ser, Farsçada baş demektir. Tuğ ise Türkçedir; Nişanyan'a göre sözcüğün asıl anlamı sancaktır, Osmanlı döneminde siyasi yetkinin simgesi olan at kılından yapılmış püskül anlamını kazanmıştır. Kaynak, tuğ parçasının 1930'lardan beri pek çok yeni Türkçe ad kurmakta kullanıldığını belirtir ve Sertuğ'u bu adlar arasında sayar.
Aynı yolla kurulmuş adlar arasında Tuğberk, Tuğhan, Aytuğ, Alptuğ ve Göktuğ bulunur. Sertuğ iki hecede okunur; sondaki ğ ünlüyle başlayan bir ek aldığında belirgin biçimde duyulmaz, Sertuğ'u “ser-tu-u” gibi söylenir. Benzer isimler arasındaki Serhan ve Serdar da ser ile başlar.