Sermet, Arapça sermed sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar anlamını sonsuz, kalıcı diye verir ve özgün yazımı سرمد'dir. Sözcük, başı ve sonu olmayan, hiç tükenmeyen zamanı anlatır; Osmanlı Türkçesinde sermedî biçimiyle ebedî karşılığında da kullanılmıştır. Nişanyan'ın notuna göre Sermet, Türkçe konuşulan bölgelerde kadın adı olarak da görülür, Kürtler arasında ise Sermete biçimiyle karşılaşılır.
Kayıtlarda hem kız hem erkek adı olarak geçmesi bu notla örtüşür. Arapçadaki sondaki d sesi Türkçede t'ye dönmüştür. Benzer isimler arasındaki Hürmet ve Nedret de -et ile biter, fakat onlardaki ses Arapçanın dişillik ekinden gelir; Sermet'in sonu ise kökün kendisidir. Kısa, iki heceli yapısı uzun soyadlarıyla da rahat söylenir.